Wielkie przygotowania

Ostatnio uderzyła mnie pewna myśl, a że rzadko mam z tymi żyjątkami do czynienia, nawet się trochę zdziwiłam. Ze skomplikowanych obliczeń, jakich dokonałam, wynika, że sezon ślubno-weselny w moim otoczeniu można uznać za otwarty. Czy to znak, że czas już opuścić piaskownicę?

Nie chcę zostawiać zabawek, więc wezmę je ze sobą. Dostałam bowiem natchnienia i dziergam (kilka rzeczy naraz, jak zwykle), bo oczywiście okazało się, że do niemal-samodzielnie-uszytej sukienki nie mam żadnego pasującego żakietu  ani szala, a do istniejącego koronkowego szala nie mam sukienki, a jak dopasuję sukienkę do szala, to buty nie będą pasować... Czyli sytuacja standardowa.

Wyjścia tradycyjnie dwa:
1. Kupić nową sukienkę i buty,
2. Zrobić sobie nowy szal.

To teraz już tylko cicho dodam:

Mam gdzieś 1/3, robiony granatową Peonią na drutach nr 3. Nienawidzę drutów z żyłką.
Następnym razem, jak wpadnę na coś, czego z każdym kolejnym rzędem przybywa na szerokość - zastrzelcie mnie.
Dam radę!

A w ogóle to do napisania po powrocie z Wawy. Obowiązkowe wycieczki powinny być nielegalne.